SABIR ZAMANI
Şimdi yeniden,sımsıkı sarılma zamanı…
Deprem bölgesinde yaralandı tüm insanlarımız,psikolojiler yıprandı…
Birbirimizi anlama zamanı…
Birbirimizi onarma zamanı…
Hepimiz topyekün,sadece koşturacağız ve önümüze bakacağız,karanlığa taş atmayı bırakıp,her birimiz aydınlığa bir mum yakacağız…
Depremle ilgili tüm önlemleri alacağız ve yeniden şehirler kurulurken,fedakarlıklar yapacağız,zengin-fakir hepimiz gelecek nesillerimiz için arsalarımızı feda edeceğiz ve yeniden yatay bir şehir kuracağız inşallah…
Sağlam zeminlerde ve az katlı temiz binalar inşa ederek,gelecek nesillerimiz rahat ve kardeşane yaşasın diye,ayakta kalanlarımız şükür ifadesi olarak,Allah’a teşekkür etmeli ve gelecek nesiller için yaşamalıyız…
Depremle yaşamayı öğrenmeliyiz,sinirlerimizi sakinleştirerek,çevremize iyilik dağıtmayı,affetmeyi,bağışlamayı başarabilmeliyiz…
Hamdolsun bu şiddetli dünya afetini atlattık,ayakta kalan hasarsız binalara artık kolay kolay birşey olmaz inşaallah…
Uzmanlarımızın açıklaması bu yönde…
Panik yapmaya,korkmaya gerek yok artık,şimdi yeniden yaralarımızı saralım,birbirimize sımsıkı sarılalım…
Kimse kimseyi kınamasın,yaptığımız iyilikler bizi şımartmasın…
Allah tüm kardeşlerimizin yardımcısı olsun…
Sağımıza ve solumuza bakmadan,yapacağımız ne varsa onu yapalım,gıybeti ve kınamayı terkedelim,dua etmeyi bırakmayalım…
Tüm dünya bizler için fedakarlık yapıyorlar ve yanıbaşımızda yer alıyorlar,yemeklerini paylaşıyorlar,evlerini paylaşıyorlar…Herşeylerini depremzedelerle paylaşıyorlar…
Devletimiz tüm gücüyle,gece gündüz milletimizin hizmetinde devam ediyor…
Biz depremzedeler de,bölüşmeyi ve paylaşmayı unutmayalım,ölüm hepimizin ensesinde,stokculuk yapmaya gerek yok,aç gözlülüğe gerek yok…
Bugünü düşünelim,yarın Allah Kerimdir…
Komşumuz aç iken biz tok yatıyorsak,inanın yattığımız yatak bile bize düşman kesilir…
Komşumuz üşürken,biz sıcak yatağımızda yatıyorsak,inanın ısındığımız soba bize düşman kesilir…
Geliniz toparlanalım,kardeşler olalım,paylaşarak yaşamayı öğrenelim…
Dün yaşlı kaynanamgile yardıma giderken,yolda açlıktan titreyen,zayıflamış bir sokak köpeği gördüm,fırından sıcak ekmek almıştım,araçla geri geri geldim,bir tanesini bölerek attım,hayvancağız bir solukta bitiriverdi,ikinci ekmeğide verdim,onuda bitiriverdi…İçim titredi ama aynı anda içimde rahatladı…
Paylaşmanın ve bölüşmenin mutluluğunu yaşadım,dünyada parayla satın alınamayan tek şey bölüşmenin mutluluğu…
Depremin dördüncü günü,Antalyalı kardeşlerimiz 1 tır yardım göndermişti,Ak Parti gençlik Kolları başkanı,Feyzullah kardeşimiz beni aradı,gençlerimiz çok yoruldu dedi,300 tır yardım indirmişler ve çok yorulmuşlardı,1 tırıda bana gönderdiler,Yıldırım Beyazıt ilkokuluna indirelim dedim…
Akpınar ailesinin evleri yıkılmıştı,onlardan destek istedim,7 kişi geldi…
Altınova köyünden 80 ailenin evi yıkılmıştı,onlardan destek geldi,8 kişi geldiler…
Bizim işimizi yapan Suriyeli kardeşlerimizden 6 kişi geldi…
Okulda bulunan kardeşlerimizinde yardımıyla gece üstü 25 kişiyle tırı indirmeye başladık…
Lütfen tır ininceye kadar kimse talepte bulunmasın,sonrasında sırayla,malzemeleri paylaştıralım dedim…
İki saatin sonunda,tırı indirmiştik,gıdaları ayrı bir yere,elbiseleri ayrı bir yere,ayakkabıları ayrı bir yere,battaniye ve ısıtıcıları ayrı bir yere okulun bahçesine indirdik…
Her poşetin ve kutuların üzerine tek tek yazmışlardı…
Küçük çocuk ayakkabıları,bebe malzemeleri,kadın ve erkek giysileri…
Antalyalı kardeşlerimiz nasıl bir emek etmişlerdi…
Allahu Ekber…
Allah ebeden razı olsun…
Evet gelelim yardım dağıtırken püf noktasına…
Akpınar köylüleri ve altınova köylüleri yardımları aldılar,araçlarına yüklediler…
Gıda,ısıtıcı,giysiler,yataklar,temizlik malzemeler v.s…
Sıra gelmişti Suriyeli 6 kardeşe yardım vermeye…
Yorulmuşlardı,tırı indirirken son hız çalışmışlardı…
Buyurun abdusselam,sizlerde evlerinizin ihtiyaçlarını alın dediğimde,bizim herşeyimiz var dediler,almadılar,yalvardım,gıdadan alın,battaniyeden alın dediğim halde Suriyeli,humuslu kardeşlerimiz yok dediler…Maraşlı kardeşlerimize dağıtın dediler…
Çevremde bulunan maraşlılar donmuş kalmışlardı,
Nasıl yani dediler,bunlar nasıl Suriyeli dediler…
Ağlamaya başlamıştım,hala aklıma geldikçe ağlıyorum,yokolsun toprakçılık,yokolsun faşizm,yaşasın İslam kardeşliği…
Arkasından gündüzleyin,ihtiyacını fazlasıyla aldığı halde,yeniden araçlarla dönüp,istif yapan aç gözlü kendi insanlarımıza da şahit olduk,utandık…
Bir tarafta ihtiyacım yok deyip yardım almayı kabul etmeyen Maraşlı ve Suriyeli kardeşlerimiz,bir taraftan ihtiyacı karşılandığı halde,saldıran ve doyumsuz diğer insanlar…
İmtihanımız çok büyük dostlar…
Şimdi herşeyi unutup yeniden dirilme ve Allah’a yönelme zamanı diyorum…
Tüm şehitlerimize rahmet diliyor,yaralılarımıza şifa diliyor,geride kalanlara sağlık ve sabır diliyorum…
Mehmet AKPINAR
17.02.2023