Selamün aleyküm.
Yüce dinimize göre “dünya hayatının süsü “olan çocuklar,Allah’ın bize emanetidir.
Onlar bizler için mutluluk kaynağıdır.
Çocuğun doğumundan itibaren yetişkin oluncaya kadar geçen süreç,çok özveri ve özen isteyen bir süreçtir.
Bu durum Kuranı Kerim’de şöyle anlatılır;”Biz insana anne babasıyla ilgili öğütler verdik.
Annesi güçten kuvvetten düşerek(meşakkatle)onu karnında taşıdı.Çocuğun sütten kesilmesi de iki yıl içinde olur.”(Lokman,14)
Çoçuğun bedensel,fiziki ihtiyaçlarını karşılamak için çırpınan aileler,onun manevi yönden gelişmesi için de ellerinden gelenin en iyisini yapmak zorundadır.
Çünkü onlar bizim geleceğimizdir,yarının büyükleridir.
Bu konuda Kuranda bize şu tavsiye yapılır;”Andolsun Allah’ın Rasulünde sizin için,Allah’a ve ahiret gününe kavuşmayı uman,Allah’ı çok zikreden kimseler için güzel bir örnek vardır “(Ahzab,21)
Peygamber Efendimiz(s.a.v)de “Hiçbir anne ve baba çocuğuna güzel ahlaktan iyi bir bağışta bulunmamıştır.”buyurmuştur.(Tirmizî)
Peygamber Efendimizin hayatına baktığımızda şunları görüyoruz;
Çocuklara güzel isimler koymalıyız.
Çünkü ahirette o isimlerle çağrılacaklar.
Olumsuz unsurlar,çağrışımlar taşıyan isimleri Peygamberimiz hoş karşılamamış değiştirmiştir.
Örneğin Harp(Savaş) ismini,Silm(Barış) ile,Abdüşşemsi,Abdurrahman ile değiştirmiştir.
Çocuklara selam vermek sünnettir.Hz.Enes çocukların yanından geçerken selam vermiş ve “Peygamber de çocuklara böyle selam verirdi “demiştir.(Buhari ve Müslim)
Hz.Hasan ve Hz.Hüseyin’in şahsında Efendimiz onları sever,başını okşar,koklar,omuzlarına alır öperdi.
Hz.Aişe annemiz şöyle diyor;
“Çölde yaşayan bedevilerden bir grup Rasulullahın huzuruna geldiler ve “Siz çocukları öpüyor musunuz?”diye sordular.Peygamberimiz “Evet “buyurdu.Onlar “Allah’a yemin olsun ki biz onları öpmüyoruz “dediler.
Peygamber (s.a.v)”Allah sizin kalbinizden merhameti çekip almışsa ben yapabilirim ki “buyurdu.(Buhari,Müslim,İbni Mace)
Efendimiz çocukları muhatap almış,onlara İslam’ı tebliğ etmiştir.Hz.Ali (r.a) bu tebliğ sonucu çocukken müslüman olmuştur.
Günümüzde ise çocuklarımızı korumak çok önemlidir.
Çünkü modern çağın dijital ağları,bizi adeta içimizden ve dışımızdan kuşatmıştır.
Yani kapıyı kapatınca dışarıda kalmıyor.Masamızda,elimizde,cebimizde her an saldırıya uğruyor neslimiz.
Bu konuda da çocuklarımızı yalnız bırakmamalıyız.
Büyük,geniş aile yapısı yıkılan bizler,çekirdek aile haline gelince çocuk dededen neneden mahrum,anne baba da iş kaygısıyla hep dışarıda işte olunca savunmasız kalıyor.
“Kadın istihdamı “diye diye bu hale geldik.
Ne diyor merhum şair Mehmet Çınarlı;”Bizsiz yetmezdi güçleri bize/Bizden aldılar gücü bizle yettiler bize”
Dış dünyadan,batıdan gelen her sistemi hayatımıza yansıtırsak olacağı bu.
Bunun için kendi bünyemize,ruhumuza uygun,yapısal bir öze dönüşe ihtiyacımız var.
Yoksa sürekli işte olan bir anne nasıl çocuk sahibi olmak ister?
Sonra da nüfusumuz yaşlanıyor diye şikayet ediyoruz.
Sahi var mı gerçekten bu problemi çözmek isteyen?
Yoksa lafu güzaf mı?
Hayırlı, bereketli, huzurlu ve sağlıklı Cumalar.